หลังจากหายไปจากการ  up date blog มาตั้งแต่ปีใหม่ไทย เพราะช่วงนั้นเมาระยำเลยไม่มีช่องทางมา up date blog ได้.วันนี้ก็เอาช่วงวันหยุดวันพืชมงคลวันที่ 13 ที่ผ่านมาถือโอกาศได้ไปเที่ยวหา ตา ที่จังหวัดน่าน ทริปนี้ก็โดยคำสั่งของทางบ้านเพราะในช่วงปีใหม่เมาหัวทิ้มเลยไม่มีไปหาป้าและตา การออกเดินทางนั้นก็มีผม เจมส์ และอาร์ม [2คนนี้เป็นพี่น้องกัน]โดยออกเดินทางแต่ “สาย” [ข้ามตอนไปถึงที่น่านเลยเพราะขาไปไม่มีอะไรเกิดขึ้น] พอไปถึงก็ตกอยู่เวลาประมาณ 4 โมงเย็นแล้วแหละ ก็ตั้งวงกันอีกนิดหน่อย…แล้วรอวันกินวันต่อไป………..[วันเดินทาง]

วะว้าววววันนนี้ไอ้คุณเจมส์บอกถ่ายทำเมนูสูตรเด็ด[เถื่อน]แต่ก็นะเป็นลาบหมูที่ใส่เลือดมากๆไม่ใช่หลู้แต่เป็นโล้ลาบหมูไม่ใช่ประเด็น แต่ที่ประเด็นคือมะแกวหรือไตหมูนั่นเองที่กินกันดิบๆสดๆระหว่างทานไอ้เจ้าหลู้หมูเป็นของเคียงเหมือนผักเคียงทั่วไป โอ่..!! เจ๋งดีหวะ มามะลองชิมมันดูหน่อยเจมส์บอกมันเหม็นฉี่หมู่หน่อยๆนะ…ไม่เป็นไรกินดูตอบแบบเมาๆ

นี่แหละหน้าตามะแกวที่ไอ้คุณเจมส์ว่า

ไอ้คุณเจมส์ : อร่อยนะมึงถ้ายังไม่ตายมึงลองชิมดูก่อน

ไอ้คุณเจมส์ : นี่กูกินให้ดู

ไอ้คุณเอ็ม : อร่อยมากสาดดด!!! รสชาติสถุนมากเลยว่ะ [ข้างๆก็ไอ้คุณอาร์มที่กำลังจะโดนเป็นรายต่อไป

นั่นก็เป็นเรื่องราวของการกินแบบ บ้านๆ ยังมีเมนูอีก 2 – 3 วันนั้นเมาเลยไม่มีภาพต่อ อิอิ ในชีวิตตอนไปน่านที่ผ่านไปอีกหนึ่งวัน…[วันที่ 2 ศุกร์ที่ 14]

วันขากลับก็ยังได้อนิสงค์จากไอ้คุณเจมส์เพื่อขอให้ถ่ายภาพคุณตาให้หน่อยก่อนกลับ..มาชมและดูตอนกลับไปบ้าน[ภาพแค่บางส่วน]

สังเกตุคณตาเก็กจัดจนแว่นเหล่ไปเลย อิอิ

ไอ้คุณเจมส์ และคุณตา

ป้ามาแล้ว เก็บถั่วมา แต่กูเมาอ๊ากๆๆๆ

เฮ้ยยยยยย!! กลับบ้านนอกของเรากันเถอะ [บ้านตาบ้านในว่ะ ในนู้นนน

ระหว่างเดินทางกลับบ้านศูยน์ศิลปะอะไรสักอย่างหนึ่งอีกด้วย…

แม่งไม่มีอะไรเลยหว่ะไอ้คุณเจมส์ถ่ายรูปซะ!!

ห้องนี้ดล่งมากเลย

กว่าจะได้กลับมาบ้านก็ต้องผ่านด่านทหารอีก ขอถ่ายด้วยทหารหน่อยเพราะวันที่กลับเค้าประกาศอะไรสักอย่างว่าน่านเปนพื้นที่อะไรสักอย่าง เมาว่ากันตรงๆ 555+ ทหารก็ออกมาตรวจเป็นธรรมดาไม่ว่ากัน

ไอ้คุณเอ็ม : ทหารที่ดีต้องไม่ยิงประชาชน ไอ้คุณเจมส์ : ถูก!!ถ้ามึงไม่ไปยิงทหารก่อน

ไม่ใช่ทหารแตงโมนะจ๊ะ !!

ไปฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนน!!

จบจากการไปเที่ยวน่านน่านครั้งนี้ก็ได้อะไรดีๆติดไม้ติดมือมาทั้งของฝากและด้วยทั้งคำสั่งสอน คำติเตียนต่างๆ ก็ขอขอบคุณคุณตา คุณป้า ที่เป็นห่วงพวกเราเสมอ และพวกเราจะเอาไปคิด[ดูก่อน] และปฏิบัติตาม รักคุณตา คุณป้านะครับผม [เจมส์ เอ็ม อาร์ม]