วันนี้ได้มาเที่ยวที่บ้านพี่ มาทำงานจะส่งในอาทิตย์นี้ นั่งเล่นๆเพลินก็นึกขึ้นได้ แพมมี่ (หลานสาว)ได้เอาหมามาเลี้ยงชื่อคุกกี้(เค้่าเอาให้)

พี่ผมบอกอายุมันก็ 3-4เดือนแล้วเขี้ยวกำลังออกกัดทุกอย่างที่ขวางหน้าส่วนมากจะเป็นรองเท้ากะผ้า ขี้ริ้ว. พอนึกได้ดังนั้นผมก็เลยตามหาอยากดูมันสักหน่อยว่าหน้าตามันถูกโฉลกกับผมไหม ..หารอบบ้านตั้งนานก็ไม่เจอจนผมได้กลิ่นตุๆ ก็เลยตามกลิ่นไปชัวเลยนี่กลินหมาแน่นอน โห!! เจอจนได้มันไปนอนอยู่กับกองผ้าขี้ริ้ว.แยกกันไม่ค่อยออกเลยว่าหมาหรือกองผ้า นอนเคากระดูกอย่างเมามัน พอมันเห็นผมก็วิ่งเข้ามาหามาเค้าหัวนิ้วเท้าผมต่อ หมาแท้ๆ ขอบอกว่าไอ้’คุ๊กกี้’ตั้งชื่อผิดอย่างมากต้องชื่อไอ้’คุกขี้’เหม็น ฉึ่งเลย ผมก็ได้ไปถามพี่ผมว่า’หมาเป็นไรเนี่ยบูดไวจัง’, ‘กูอาบน้ำให้เมื่อ 2 วันก่อนแล้วแต่ฝนมันตกมันชอบวิ่งเล่นตากฝนแล้วก็เข้าไปซุกกองผ้าขี้ริ้วมัน ก็เลยบูดอย่างที่มึงได้กลิ่นนี่แหละ’ (แต่เป็นภาษาเหนือนะครับ)อ่าา!! ก็เลยทำใจแต่มันก็น่ารักดีถ้ามันไม่เห็มน…

ป.ลิง หมาจะชอบมั้ยผมก็ไม่ค่อยชอบ เกลีดมั้ยก็ไม่ค่อยเกลียด ก็พอเล่นได้แต่จะให้เอามาอุ้มมาหอมนี้ขอบาย ไม่ว่าจะไอ้คุกขี้หรือหมาไฮโซยังไง ก็ฟังชื่อดูสิ “หมา”